quando penso di trovarmi ad un livello di moderazione tale da potermi mantenere civile nei confronti di chi civile non è;
quando sbuca un poco di sole e non tira troppo vento, o almeno non nella direzione contraria a quella che vorrei percorrere in bicicletta;
quando la mia squadra del cuore, che milita ingiustamente e dolorosamente nel Campionato Dilettanti, è riuscita finalmente a sconfiggere il Catel Rigone portandosi prima in classifica;
e quando una che mi sembra veramente carina sembra sorridermi al supermercato;
quando è uno di quei bei giorni in cui la vita non sembra fare poi tutto quanto questo schifo
ecco che arriva il solito o la solita imbecille
che dice che per mangiare bisogna comunque uccidere
che è la legge della natura
e che uccidere una pianta o un animale
è la stessa cosa
als ik denk dat ik zo kalm ben, dat ik een beschaafd gedrag kan houden tegenover degenen die niet beschaafd zijn;
en als ik kan kalmte, en misschien ook mededogen, als wapen en schild gebruiken, om een andere dag af te sluiten zonder mijn baan te verliezen, een nacht in de gevangenis te moeten zitten, of andere gelijksoortige aangename situaties;
als wat zon uitkomt, en het waait niet te veel, tenminste niet tegenover de richting waar ik naartoe wil fietsen;
als mijn favoriete voetbal team, die onrechtvaardig en pijnlijk in de eerste klasse speelt, is eindelijk koploper geworden;
en als een leuk meisje tegen mij bij de Albert Heijn glimlacht;
als het is een van die mooie dag wanneer het leven blijkt niet zo walgelijk te zijn
daar komt als gewoon een idioot te zeggen
dat het is nodig toch te doden om te eten
dat dit de wet van de natuur is
end dat een plant of een dier te vermoorden
het is hetzelfde
